Κουρά μοναχού στην Ιερά Μητρόπολη Καναγκας

Και το όνομα αυτού Μοναχός Παΐσιος.  Στον παλαιό Ιερό Ναό του Αγίου Ανδρέου Κανάγκας ο Σεβασμιωτατος κ. Θεοδόσιος κατά την διάρκεια της ακολουθίας του Εσπερινού της Υψωσεως του Τιμίου Σταυρού τέλεσε την μοναχική κουρά του δοκιμου μοναχού Εμμανουήλ δίνοντας το όνομα Παΐσιος εις τιμήν του Αγίου νεοφανους Παΐσιου του Αγιορείτου. Ο Μητροπολίτης μίλησε για την σημασία της μοναχικής ζωής βάση των Αγίων Πατέρων Νικοδήμου του Αγιορείτου, Μαξίμου του Ομολογητού και Παΐσιου του Αγιορείτου. Στο τέλος του ευχήθηκε να μοιάσει στον Άγιο του και να απολαύσει και τους πνευματικούς καρπούς του.

Χειροτονία πρεσβυτέρου στην Ιερά Μητρόπολη Κανάγκας.

 Την Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2021 στον Ιερό Ναό Αναλήψεως του Σωτηρος Κανάγκας, τελέσθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και χειροτονία πρεσβυτέρου υπό του Σεβασμιωτατου Μητροπολιτου Κανάγκας κ. Θεοδοσίου.

Ο Σεβασμιώτατος κύρηξε τον θείο λόγο και ευχήθηκε στον π. Σεραφείμ καλή διακονία.

Μετά πολλής θλίψεως και πόνου ψυχής η Ιερά Μητρόπολις Κινσάσας αναγγέλλει την προς Κύριον εκδημίαν του, μακαριστού πλέον, ποιμενάρχου αυτής κυρού Νικηφόρου.

 

Μετά πολλής θλίψεως και πόνου ψυχής η Ιερά Μητρόπολις Κινσάσας αναγγέλλει την προς Κύριον εκδημίαν του, μακαριστού πλέον, ποιμενάρχου αυτής κυρού Νικηφόρου.

Ευθύς μετά την ανακοίνωσιν της θλιβεράς ειδήσεως  ο Μακαριώτατος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄ όρισε ως τοποτηρητήν της Μητροπόλεως Κινσάσας τον Μητροπολίτην Κανάνγκας κ. Θεοδόσιον. Ο Μητροπολίτης ενημέρωσε τους ιερείς της Μητροπόλεως Κινσάσας τόσο για το θλιβερό γεγονός όσο και για το Ιερό Τρισάγιο, που ευθύς μετά την κοίμηση του Σεβασμιωτάτου ετέλεσε ο Μακαριώτατος Πάπας Αλεξανδρείας κ.κ Θεόδωρος ο Β'.

Ο Σεβασμιώτατος κ. Θεοδόσιος, θα αναχωρήσει από την Κινσάσα όπου ευρίσκετο συμπαραστεκόμενος στην περιπέτεια της υγείας του κυρού Νικηφόρου, για το Άγιον Όρος προκειμένου να συμμετάσχει εις την εξόδιον ακολουθία.

Ήδη ενημερώθηκαν τόσο οι ενορίες της Μητροπόλεως Κινσάσας όσο και αυτές της Μητροπόλεως Κανάνγκας προκειμένου να τελεσθεί Ιερό Σαρανταλείτουργο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του κοιμηθέντος. Την ημέρα της τελέσεως της εξοδίου ακολουθίας στο Άγιον Όρος η ακολουθία θα ψαλλεί ταυτοχρόνως στον Ι. Ν. Αγ. Νικολάου της Ελληνικής Κοινότητος Κινσάσας, στην Θεολογική Σχολή «Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης», καθώς και στον Ι. Ν.  Αγ. Ανδρέου Κανάνγκας.

Ο Μητροπολίτης Κανάνγκας κ. Θεοδόσιος στην εγκύκλιο του προς τους Ιερείς της Μητροπόλεως Κινσάσας αναφέρει μεταξύ των άλλων πως από σήμερα ένας νέος πρεσβευτής προς τον Θεόν, με ομολογούμενον θεάρεστον βίον και ιεραποστολικό ζήλο στην καρδιά του, θα πρεσβεύει για το Κονγκό, και πατρικώς θα ευλογεί το ιεραποστολικό έργο, το οποίο τόσο αγάπησε, κοπίασε, ίδρωσε και για το οποίο κυριολεκτικώς μάτωσε η καρδιά του. Τώρα, στα ουράνια σκηνώματα θα τον υποδεχθούν οι μεγάλοι προκάτοχοι του ιεραπόστολοι π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος, π. Χαρίτων Πνευματικάκις, π. Αθανάσιος Ανθίδης και ο Μητροπολίτης Πενταπόλεως Ιγνάτιος. Όλοι αυτοί, που είναι τα στολίδια του Κονγκό, σήμερα τον υποδέχονται εις τόπον αναπαύσεως.

Τέλος ο Σεβασμιώτατος κ. Θεοδόσιος παρακολουθώντας όλον αυτόν το καιρό τον γιγάντιο αγώνα που ανέλαβε η Ελληνική Κοινότητα της Κινσάσας δια του προέδρου της Αξιότιμου κυρίου Γερασίμου Ντούνη και της συζύγου του ιατρού κυρίας Παρασκευής Τριανταφύλλου Ντούνη για την υποστήριξη του μακαριστού Μητροπολίτου Νικηφόρου στην περιπέτεια της υγείας του τους ευχαριστεί από καρδιάς. Επίσης ευχαριστεί με όλη του την ψυχή τον αξιότιμο Πολιτικόν Διοικητή του Αγ. Όρους κ. Αθανάσιον Μαρτίνον για την γενναία προσφορά του προκειμένου ο Μητροπολίτης Νικηφόρος να μεταφερθεί στην Ελλάδα. Ας έχουμε όλοι την ευχή του και την εξ ουρανών μεσιτεία του.

Ο πρώτος Έλληνας Ιεραπόστολος της Αφρικής μακαριστός π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος

Ο π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος γεννήθηκε το 1903 από μια φτωχή κτηνοτροφική οικογένεια στο χωριό Βασιλίτσι Πυλίας Μεσσηνίας και σε νεαρή ηλικία το φθινόπωρο του 1918 μετέβη στο ασκητήριο του Ηλία Παναγουλάκη κοντά στην Καλαμάτα μαζί με τον π. Ιωήλ Γιαννακόπουλο (1901-1966). Μετά από πέντε έτη άσκησης και την απόλυσή του από τον στρατό ο Χρήστος Παπασαραντόπουλος χειροτονείται κληρικός με το όνομα Χρυσόστομος από τον Μητροπολίτη Μεσσηνίας Μελέτιο Σακελλαρόπουλο και τοποθετείται ως ηγούμενος στην Ι. Μονή Γαρδικίου, όπου παραμένει μέχρι το 1935.

Στη συνέχεια υπηρετεί ως εφημέριος σε δύο μικρές ενορίες της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας και στο Μετόχι της Μονής Βουλκάνου, την Χρυσοκελλαριά. Το 1938 κλήθηκε από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Χρύσανθο και τοποθετήθηκε ως ηγούμενος στην Ιερά Μονή Φανερωμένης Σαλαμίνος. Λίγο αργότερα διορίστηκε πνευματικός των παιδιών των Κατηχητικών Σχολείων της Αρχιεπισκοπής και εγκαταβιοί στην Ιερά Μονή Πετράκη.

Κατά την περίοδο της Κατοχής ο π. Χρυσόστομος βρίσκεται ως Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος στην Έδεσσα και κατά την πυρπόλησή της από τους Γερμανούς το Σεπτέμβριο του 1944 καίγεται και το κελί του με ό,τι είχε μέσα. Από εκεί τον συναντούμε το 1950 στην Κοζάνη και ακολούθως στη Θεσσαλονίκη (εφημέριο του Ι. Ναού Αγ. Παρασκευής Αρετσούς) και την Αθήνα (εφημέριο στους Ι. Ναούς Αγ. Τριάδος Ν. Ηρακλείου, Αγ. Γλυκερίας Γαλατσίου και Αγ. Αποστόλων Υμηττού). Το 1954 καταφέρνει να μπει στην Θεολογική Σχολή Αθηνών και το 1958 παίρνει το πτυχίο. Εκεί γνώρισε ορισμένους υποτρόφους του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, από τους οποίους πληροφορήθηκε για την ιεραποστολική δραστηριότητα στην Ουγκάντα. Σε επίσκεψή του στην Πάτμο ο Γέρων π. Αμφιλόχιος Μακρής τον συμβουλεύει να μεταβεί ως Ιεραπόστολος στην Ουγκάντα. Το καλοκαίρι του 1959 τον συναντούμε για ένα μήνα στα Μετέωρα.

Το ιεραποστολικό του έργο ξεκίνησε ουσιαστικά το Πάσχα του 1960 σε ένα προσκύνημα στους Αγίους Τόπους με τον τότε Μητροπολίτη Πατρών Κωνσταντίνο και μετά από την επίσκεψή τους στον τότε Πατριάρχη Αλεξανδρείας Χριστόφορο Β΄. Έτσι, τον Ιούνιο του 1960 ο π. Χρυσόστομος βρίσκεται στην Καμπάλα της Ουγκάντα και έρχεται αντιμέτωπος με πολλές δυσκολίες (γλώσσα, ήθη και έθιμα, αποστάσεις, συνεχείς μετακινήσεις, έλλειψη χρημάτων κ.ά.). Οι πρώτες επιστολές – εκκλήσεις για ηθική και υλική βοήθεια στέλνονται σε γνωστούς και άγνωστους Έλληνες, ακόμα και στην Ευρώπη και στην Αμερική, οι οποίοι σπεύδουν να συνδράμουν με γράμματα ενισχυτικά, με χρηματικές επιταγές, με δέματα, με ιερά σκεύη, με ιερατικές στολές κ.ά. Μεγάλη ήταν η στήριξη που προσέφεραν εκείνη την εποχή ο Σύλλογος Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής «Οι φίλοι της Ουγκάντα» (ιδρύθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1963) και λίγο αργότερα Ι. Μητροπόλεις, Οργανώσεις και Αδελφότητες.

Τον Μάρτιο του 1961 ο π. Χρυσόστομος τελεί τα εγκαίνια του μικρού Ι. Ναού του Ιεραποστολικού Κλιμακίου και σταδιακά αρχίζει να διδάσκει, να τελεί την Θεία Λειτουργία στην ύπαιθρο ή σε φτωχικές λασποκαλύβες, να τελεί ομαδικές βαπτίσεις, να ανεγείρει μικρές εκκλησίες και να οργανώνει ιερατικά σεμινάρια. Στις επιστολές του όμως είναι έκδηλο το παράπονό του ότι κανείς δεν είχε ενδιαφερθεί να πάει εκεί κοντά του και να τον βοηθήσει στο έργο παρά τις απεγνωσμένες του εκκλήσεις. «Δεν θα βρεθεί κάποιος να με λυπηθεί;» έγραφε. Μοναδικές εξαιρέσεις ο π. Αθανάσιος Ανθίδης (1963), μετέπειτα Ιεραπόστολος στην Καλκούτα των Ινδιών, και ο π. Αντώνιος Σταθακάρος (1967).

Από το 1966 μέχρι το 1970 εργάζεται ιεραποστολικά στην Κένυα και το 1967 η Κυβέρνηση αναγνωρίζει επίσημα την ύπαρξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το γεγονός αυτό ευνόησε την απρόσκοπτη ίδρυση ενοριών και την ανέγερση Ι. Ναών, την λειτουργία κατηχητικών και σεμιναρίων λειτουργικής.

Τον Αύγουστο του 1972 ο «παππούς», όπως χαρακτηριστικά τον προσφωνούσαν, μεταβαίνει στο Ζαΐρ, συνοδευόμενος από την ανιψιά του Όλγα Παπασαράντου, αδελφή του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Αθηνών «Ο Άγιος Σάββας». Εκεί εργάστηκε ιεραποστολικά στις πόλεις Κανάνγκα, Λικάσι, Λουμπουμπάσι, Κινσάσα και Κολουέζι, με πρώτο ποίμνιο μια ομάδα 100 περίπου ιθαγενών.

Σε πολλά γράμματά του διαφαίνεται ότι εκτός από την ιεραποστολή, τον π. Χρυσόστομο απασχολούσε ιδιαίτερα και η μόρφωση και η πνευματική κατάσταση των Ελλήνων ομογενών στην Αφρική, διασκορπισμένων στην αχανή χώρα «ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα». Ένα μεγάλο του όραμα ήταν η ίδρυση μεγάλου Ιεραποστολικού Κέντρου στο Κογκό, αλλά δυστυχώς στις 29 Δεκεμβρίου 1972 ο ακάματος Ιεραπόστολος π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος άφησε την τελευταία του πνοή στην Κανάνγκα του Κογκό, όπου και τάφηκε. Στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Βασιλίτσι, η Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας τιμώντας την μεγάλη αυτή προσωπικότητα και το έργο της, ανήγειρε προτομή του π. Χρυσοστόμου στις 29 Δεκεμβρίου 1985. Στις 29 Δεκεμβρίου 1987 η Ακαδημία Αθηνών του απένειμε μεταθανάτια το αργυρό μετάλλιο τιμής .

ο τάφος του π. Χρυσοστόμου Παπασαραντόπουλου

Τον «παππού» διαδέχθηκε στο Ιεραποστολικό Κλιμάκιο της Κανάνγκα από τον Ιούλιο του 1973 ο παλαιός φίλος και συνεργάτης του, ο Αρχιμανδρίτης π. Χαρίτων Πνευματικάκις (1908-1998).

πηγή